De eerste keer...

Deze week zijn we aan de vijftiende jaargang begonnen van DeMooiBernhezeKrant.
Veertien jaar DeMooiBernhezeKrant en negentien jaar in het communicatievak, je zou denken dat ik alles wel een keer heb meegemaakt. Maar het bijzondere is... er blijven altijd ‘eerste keren’ komen. En als je denkt dat je alles al gehad hebt, blijken die nieuwe eerste keren nog steeds spannender dan ooit.

Terwijl ik de column schrijf, volg ik het politieke debat op tv, luister ik naar de kopstukken die straks misschien ons land gaan regeren. In één klap voelt mijn eigen ‘eerste keer’ van deze week een stuk minder spannend. Want eerlijk: als ik dat debat hoor, vind ik het spannender dat één van hen dit land gaan regeren, dan mijn ondernemen. Al is ondernemen tegenwoordig al spannend genoeg, de politiek relativeert enorm.

Toen ik de overstap maakte van horecaonderneemster naar communicatie en marketing, was alles nieuw. Nieuwe taal, nieuwe klanten, nieuwe manieren van werken. Spannend? Zeker. Maar ook enorm leerzaam. In de jaren die volgden, waren er talloze eerste keren: de eerste keer dat een krant naar de drukker ging, de eerste grote adverteerder en ook de eerste keer dat we een fout maakten waardoor diezelfde adverteerder vertrok... Of die ene keer dat een inwoner me aansprak met: “Ik lees je stukje elke week.”

Onvergetelijk.

Vorige week had ik weer zo’n moment: onze allereerste social day. Een dag waar ik me eerlijk gezegd niet op verheugde. Want ja, ook na jaren ondernemen, bestaat er nog steeds zoiets als een comfortzone en daar moest ik deze keer écht even uit. Spannend. Ongemakkelijk. Maar ook verfrissend.

En zo laat ik ook aan mezelf en iedereen zien dat ik meen wat ik zeg, wanneer ik andere ondernemers blijf aanmoedigen om zichtbaar te blijven, om hulp te vragen bij hun marketing, dan moet ik daar zelf het voorbeeld in geven. Niet wachten tot het écht niet meer gaat, maar nú stappen zetten.

Zichtbaar zijn is niet vanzelfsprekend, maar het is wél te leren. Blijf leren. Blijf proberen. Blijf zichtbaar. En misschien wel het belangrijkste: blijf dankbaar. Voor wat er is en voor wat er nog komt.